Lieve mens…

29

JULI 2021

Eenzaamheid is een complex en moeilijk ding. Er is geen eenvoudige oplossing. Die oplossing wordt gelukkig ook niet van ons gevraagd. Wat we wél kunnen doen: de eenzaamheid erkennen en de ander uitnodigen in verbinding. Maar hoe doe je dat? Ik schreef voor het magazine ideaz een aantal ‘gedichten’ als voorbeeld.

Ik zie je

Zittend op de bank bij je vrienden
Je wilt iets delen,
maar ervaart de ruimte niet
Je weet de woorden niet
‘Hoe kom ik nu tevoorschijn?
Is het veilig om mijzelf helemaal te laten zien?’
Je verzamelt moed, energie,
maar dan draait het gesprek een andere kant op
De kans is voorbij
‘Laat dan maar
Misschien een volgende keer’

Ik ben er

Kom maar met jouw verhaal
Ik wil je ruimte bieden
Ook al kom je niet uit je woorden
Ik blijf bij je
Ik vind het een voorrecht om je te mogen zien
Je stem te mogen horen, jouw gevoel te voelen
Kan ik je helpen door een uitnodiging als deze?
Het spijt me als ik je soms te weinig ruimte geef
Ik ben van harte bereid om dat wel te doen
Dus ik moedig je aan: kom maar
Ik ben er

“Kom maar. Ik ben er.”

Ik zie je

Peinzend achter je bureau
Je voelt je verantwoordelijk
voor de mensen om je heen
Voor de schapen in je kudde
Voor je gezin
Maar wie zorgt er voor jou?
Als jij laat zien wat er in jouw hart speelt,
mag jij er dan nog zijn?
Kun je dan nog leiding geven?
Schrikt de ander niet te veel?
Mag je ook mens-zijn naast je rol?

Ik ben er

Zelfs als ik schrik van jouw verhaal
ben ik bereid om dat gevoel te dragen
Het is voor mij belangrijk dat je mens bent
Het maakt het zelfs makkelijker voor mij
om jou te volgen
Je hoeft niet perfect te zijn
En zelfs al zou de waarheid consequenties hebben
Je bent het waard om gekend te zijn
Ik oordeel je niet
En waar ik dat wel deed: dat spijt me

Wij zien je

Staand tussen de menigte
Je bent er wel, maar je voelt je verloren
Er zijn misschien wel honderden mensen
maar jij voelt je alleen
‘Ziet iemand mij?
Hoor ik hier wel bij?
Wil ik dat eigenlijk wel?
Als ik echt mezelf ben…
mag ik hier dan nog wel zijn?
Wie ben ik eigenlijk?’

Wij zijn er

Hé! Wat leuk dat je hier bent
Onze groep was niet compleet zonder jou
We hebben je er graag bij
Misschien zullen we soms wat botsen om onze verschillen
Maar dat maakt niet uit
Samen delen we het ongemak
We willen van elkaar leren
Ontdekken wat God jou en mij gegeven heeft
Welkom!

Ruimte geven aan eenzaamheid

Eenzaamheid kent vele vormen. De één voelt zich eenzaam in zijn of haar functie.* Misschien puur omdat hij de enige lijkt te zijn die de problemen werkelijk ziet of begaan is met een bepaalde doelgroep. Of omdat zij eenzaam aan de top staat en een vader- of moederfiguur ontbreekt.  Een ander heeft wel vrienden, maar weet eigenlijk geen verbinding te maken met zichzelf. Er zijn emoties, verlangens en gedachten die gevoeld, gezien en gehoord willen worden. Deze worden echter weggestopt en krijgen geen ruimte. Weer een ander verlangt er vooral naar om bij een groep te horen, maar twijfelt of hij nog welkom is als hij zich niet meer aanpast. Kortgezegd: eenzaamheid is complex en kunnen of hoeven we niet zomaar op te lossen. Toch staan we niet machteloos en kunnen we bijdragen aan verbinding. Een aantal tips:

Nodig de ander uit. Help de ander om tevoorschijn te komen met zijn of haar verhaal. Doe dit echter niet direct aan het begin van het gesprek met de bekende ‘Hoe is het?’ of ‘Alles goed?’ Als iemand wil delen hoe het werkelijk met hem of haar gaat, is het nodig om eerst weer even aan elkaar te wennen. Het is nodig om te voelen dat er ruimte voor is, dat het veilig is en er niet zomaar over pijnlijke gevoelens heen gewalst wordt.

Blijf bij jezelf. Vul dingen niet voor een ander in. Je kunt niet weten hoe een ander zich voelt. Misschien ervaart de ander het alleen-zijn helemaal niet als probleem. Wees dus nieuwsgierig: ‘Hoe is dat voor jou?’ Eventueel kun je wel iets weergeven van welke gevoelens het verhaal bij jou oproepen. ‘Ik zou het best zwaar vinden als ik in jouw schoenen stond, voelt dat voor jou ook zo?’ Wat doet het verhaal van de ander met jou? ‘Dat je nooit gezien bent, maakt me echt boos en verdrietig. Dat doet zó geen recht aan jou!’ Zo weet de ander dat hij, of zijn verhaal, je raakt (en dus iets minder alleen is in zijn gevoel).

    Voel je vrij. Als de ander iets met jou deelt over zijn of haar eenzaamheid, hóef je er niet per se iets mee te doen. Wees eerlijk over wat je kunt en wilt bieden aan de ander. ‘Ik voel dat ik het liefst je probleem volledig zou wegnemen, maar dat kan niet. Hoe kan ik er wel voor je zijn?’ Is jouw ruimte om er voor de ander te zijn beperkt? Erken het. Dat doet recht aan zowel jezelf als aan de ander. Benoem vervolgens eventueel hoe je er wel voor de ander kunt/wilt zijn.

     *Vanaf hier gebruik ik voor het gemak één geslachtsvorm, om de tekst duidelijker te maken. Hij en zij zijn in deze tekst inwisselbaar.

    0 reacties

    Een reactie versturen

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    Kan ik jou helpen groeien in werkelijke verbinding?